1. لبه آب بندی: این قسمت حیاتی ترین قسمت کار درزگیر روغن است. معمولاً با یک شکل لبه خاص طراحی می شود تا تماس نزدیک با سطح محور چرخان یا رفت و برگشت را حفظ کند و یک نوار آب بندی موثر را تشکیل دهد.
2. اسکلت فلزی: به عنوان ساختار پشتیبانی از مهر و موم روغن، معمولاً از صفحه فولادی ساخته شده است که در یک بدنه لاستیکی محصور شده است. این استحکام و استحکام لازم را برای اطمینان از حفظ ثبات شکل روغن در هنگام نصب و استفاده فراهم می کند.
3. فنر: بسیاری از مهر و موم های روغن مجهز به فنر بستن پشت لبه آب بندی هستند. عملکرد آن اعمال فشار شعاعی مداوم به لب، جبران شکاف های ناشی از ساییدگی لب یا خروج جزئی شافت و حفظ نیروی آب بندی پایدار است.
4. بدنه لاستیکی: با پوشاندن اسکلت فلزی، شکل بدنه اصلی مهر و موم روغن را تشکیل می دهد. مواد آن مقاومت مهر و موم روغن در برابر محیط، دما و خاصیت ارتجاعی را تعیین می کند.
